Controle

Iets meer dan een jaar geleden ging het even helemaal mis met mij. Ik sliep een aantal nachten niet en was ineens heel erg angstig. Na een bezoekje aan de huisarts en van de crisisdienst begon ik met olanzapine, wat ik nu al meer dan een jaar gebruik. Nog steeds vraag ik mij af wat er in hemelsnaam gebeurde dat het zo mis ging. In gedachten ga ik terug naar toen en probeer de signalen terug te vinden die er van tevoren geweest moeten zijn. Ik zie dan wel dat ik veel stress had, maar ik vind het wel een angstig idee dat het dan blijkbaar zo fout kan gaan.

Ik zou zo graag wat meer controle willen hebben op mijn geestelijke welzijn. Tegenwoordig lees je ook wel erg vaak dat het makkelijk moet zijn om je goed te voelen. Je probeert dan 'gewoon' positiever te denken of kalmerende gedachten. Ik heb ook cognitieve gedragstherapie gevolgd en daar leer je ook dat je je eigen gedachtes kunt omzetten in positievere gedachtes. 

Zo lijkt het alleen niet te werken voor mij. Ik word 's ochtends wakker en ik voel me óf goed óf slecht en ik kan dan wel een beetje kiezen hoe ik daarmee omga, maar ik lijk mijn stemming in de grond niet te kunnen beïnvloeden. Ik heb ook nog steeds slechte dagen ertussen zitten dat ik me niet goed voel en negatieve gedachtes over mezelf heb. 

Ik ben daarom wederom heel blij dat ik nog mijn medicijnen - antidepressiva en antipsychotica - heb. Ik heb vorige week ook met de huisarts besproken dat ik er nog een tijdje mee doorga. Hij vond dat een ook goed idee gezien hoe het vorig jaar allemaal is gegaan. Met die medicijnen heb ik de illusie dat ik toch een beetje controle heb en dat voelt goed. Had ik ook helemaal niet verwacht van tevoren, want ik was behoorlijk anti-medicijnen! Pillen kunnen dus zeker een hele grote hulp zijn. Achteraf gezien had ik al eerder aan de antidepressiva moeten gaan, maar ja dat is achteraf gepraat.

Ik ga dus vrolijk door met slikken en ga zo goed mogelijk om met mijn stemmingen. Ik probeer stress zoveel mogelijk te vermijden, maar probeer ook om uitdagingen te zoeken. Ik merk bijvoorbeeld dat ik graag weer iets wilde gaan doen naast mijn thuisblijfmoederschap en mijn sieraden. Daarom ga ik weer Franse les geven, zoals ik ook een aantal jaren geleden heb gedaan. Ik kan daarbij mijn eigen tijd indelen en ik kan het vanuit huis doen. Daarmee is het een stuk minder stressvol dan een baan in loondienst bij een baas. 

Zo probeer ik mijn leven zo in te richten dat het voor mij werkt, waarbij ik zoveel mogelijk het idee heb dat ik controle heb over mijn dag. Het blijft natuurlijk zo dat er iets onverwachts kan gebeuren wat heel veel stress oplevert, maar dat hoeft, hoop ik, niet te betekenen dat het weer helemaal mis gaat. Het is ook de kunst om wat dat betreft juist wat meer los te laten en maar te zien wat er op mijn pad komt. Het gaat nu goed en we zien wel wat er komt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Diagnose

Werk