Het zijn de kleine dingen

Ik ben thuisblijfmoeder, dus dat betekent dat ik veel thuis ben en als mijn zoon op school zit ben ik veel alleen thuis. Voordat ik weer in een dip stortte vond ik dat eerlijk gezegd heerlijk. Heel wat uurtjes vrij om sieraden te maken, te tekenen of andere creatieve dingen te doen en 's middags gezellig met Pim thee drinken.

Nu ik me niet zo goed voel zijn al die uren dat ik alleen ben best wel moeilijk te vullen. Ik heb over het algemeen weinig fut om dingen te doen en al helemaal geen creatieve uitspattingen. Ik baal daar wel heel erg van. Nu vul ik mijn dagen vooral met lezen en tv kijken. Niet erg creatief, maar vaak heb ik nergens anders zin in.

Als je zoveel tijd voor jezelf hebt, ga je ook veel nadenken. 'Iedereen werkt behalve ik.' 'Wat voel ik me nutteloos.' 'Wat is überhaupt het doel in mijn leven?' Inderdaad, het lijkt wel een existentiële crisis. Dat is een depressie. Voor mijn dikke dip had ik mijn webshop met sieraden en vermaakte ik me daar prima mee. Nu dat niet meer loopt valt er heel wat weg. Het gaf me een doel en dat werkte goed. 

Wat is nu mijn doel? In de eerste plaats is mijn doel nu eerst me weer beter voelen. Op dagen zoals vandaag dat ik me goed voel geniet ik er echt van dat het beter gaat. Ik geniet dan van alle kleine dingen zoals de zon of een kopje thee. En daarom heb ik besloten dat mijn leven gewoon niet zo groots en meeslepend hoeft te zijn. Mijn levensdoel, in ieder geval voor nu, is het genieten van de kleine dingen. Dat is uitdaging genoeg voor nu en misschien wel voor de rest van mijn leven. En wat is jouw levensdoel?

Reacties

  1. Lieve Geeske, wat naar dat je in zo'n diepe dip terecht bent gekomen!

    Dat gevoel van nutteloosheid is voor mij heel herkenbaar. Gek eigenlijk toch, hoe werk en nut zo belangrijk zijn. Terwijl het leven uit zoveel meer bestaat dan dat. Voor mij voelt het heel vaak, alsof mijn nut en waarde alleen bepaalt kan worden door anderen. Dat ik nuttig moet zijn voor hen.
    En tegelijk beoordeel ik nooit iemand anders op die manier. Ik waardeer mijn vrienden niet om hun werk, hun maatschappelijke waarde, of zelfs hun 'nut' voor mij. Ik mag ze graag om wie ze zijn.

    Ook zijn er veel mensen die mij hebben geholpen met iets kleins: zoals een liedje dat toevallig speelde op de radio, een fragment van een film of boek, een glimlach van een vreemde. Zij hebben geen idee van de impact die ze hebben gehad. Zo heb ik misschien ook wel bijgedragen zonder dat ik het weet. Ik kan mijn waarde voor anderen niet kennen.

    En dus hoef ik er ook niet over na te denken. Al doe ik dat natuurlijk toch :P
    Ik vind het super dat jouw leven niet groots of meeslepend hoeft te zijn. Zelfs een beetje een opluchting om te lezen. Want als jij dat schrijft, voelt dat ook als een stukje toestemming voor mij. En voor mij hoeft het ook niet zo groot, al voel ik wel druk om 'iets' te zijn of doen.

    Liefs
    Laurien

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je mooie reactie Laurien! Ja zo denk ik er ook over wat je daar schrijft. Het gaat eigenlijk om heel andere dingen dan we altijd maar lijken te denken. Klein geluk is veel belangrijker dan andere grootse dingen. Liefs!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Diagnose

Controle

Werk